Zeeland en Vlaanderen omstreeks 1274, begin 17e eeuw getekend door de cartograaf Lieven van Thuyne op basis van de lijsten met plaatsen die in 1274 werden vermeld in de bronnen. Deze kaart wordt ook wel de Dampierre- kaart genoemd, naar de toenmalige graaf van Vlaanderen, Guido van Dampierre. Aan het begin van het staatsvormingsproces in de Rijn-Scheldedelta vormden de maritima loca een onontgonnen grensgebied tussen de vorstendommen van Vlaanderen, Brabant en Holland en tegelijk ook de grens tussen het Duitse Rijk en Frankrijk. Met de ontginning van het gebied, de inpolderingen, de stichting van kloosters en steden, werd Zeelandia steeds meer een bron van inkomsten en daarmee van conflicten. In dit voormalige woeste land waren inmiddels ook lokale belangen ontstaan van adellijke families, vroege stedelijke nederzettingen, en (Vlaamse en Brabantse) kloosters. Deze belangen verbonden zich nu met de Vlaamse dan met de Hollandse graaf, en deze coalitievorming stimuleerde de oorlo...